Το ρωσικό «θηρίο» Τ-72 γονάτισε... drones και ΑΙ, ταπείνωσε Abrams, Leopard - Γιατί είναι το κορυφαίο τανκ του κόσμου
Tο παλιό σοβιετικό T-72 συνεχίζει να θεωρείται από πολλούς το πιο ισορροπημένο και αποτελεσματικό άρμα του σύγχρονου πολέμου, αν και η μαζική χρήση drones περιορίζουν τον χρόνο επιβίωσης κάθε άρματος μάχης σε συνθήκες πολέμου
Σε μια εποχή που τα drones έχουν αλλάξει ριζικά τη στρατηγική του πολέμου και η Τεχνητή Νοημοσύνη «εισβάλλει» με ταχύ ρυθμό, ρίχνοντας στο πεδίο της μάχης κάθε είδους ρομπότ, ένα τανκ που σχεδιάστηκε επί Σοβιετικής Ένωσης εξακολουθεί να κυριαρχεί στο μέτωπο και να προκαλεί … ερωτήματα στην πολεμική μηχανή της Δύσης.
Πρόσφατα το αμερικανικό περιοδικό The National Interest ανέδειξε το ρωσικό άρμα μάχης Τ-72 ως το κορυφαίο τανκ του κόσμου, πολύ πάνω από Leopard 2, Abrams και Merkava.
Η αξιολόγηση βασίστηκε όχι μόνο στις τεχνολογικές δυνατότητες, αλλά κυρίως στην πραγματική απόδοση στο σύγχρονο πεδίο μάχης, όπου η αντοχή, η απλότητα, η μαζική παραγωγή και η επιβιωσιμότητα αποδεικνύονται συχνά σημαντικότερα από τα πανάκριβα ηλεκτρονικά συστήματα και τη «βιτρίνα» της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας…
Η εμπειρία του πολέμου στην Ουκρανία φαίνεται πως άλλαξε πολλά από όσα θεωρούνταν δεδομένα στη στρατιωτική θεωρία των τελευταίων δεκαετιών.
Άρματα που παρουσιάζονταν ως «αήττητα» αποδείχθηκαν ευάλωτα στη λάσπη, στα FPV-drones και στις δύσκολες συνθήκες του μετώπου…
Tο παλιό σοβιετικό T-72 συνεχίζει να θεωρείται από πολλούς το πιο ισορροπημένο και αποτελεσματικό άρμα του σύγχρονου πολέμου.
Έξι βασικά κριτήρια αξιολόγησης
- Το πρώτο κριτήριο ήταν η προστασία.
Ένα σύγχρονο κύριο άρμα μάχης πρέπει να αντέχει σε πολλαπλές απειλές στο πεδίο μάχης — από αντιαρματικές νάρκες μέχρι αντιαρματικούς πυραύλους, FPV-drones, περιφερόμενα πυρομαχικά και επιθέσεις από drones τύπου copter.
Εξετάζεται επίσης η επιβιωσιμότητα του πληρώματος.
- Το δεύτερο στοιχείο ήταν η αυτονομία και η εφοδιαστική υποστήριξη.
Τα άρματα με οικονομικούς κινητήρες χρειάζονται λιγότερο συχνά ανεφοδιασμό και μπορούν να διανύσουν μεγαλύτερες αποστάσεις.
Καθοριστικό ρόλο παίζει και το βάρος του άρματος: όσο μεγαλύτερο είναι, τόσο περισσότερα προβλήματα δημιουργούνται στη μεταφορά και τη χρήση του στο πεδίο μάχης.
- Το τρίτο κριτήριο ήταν η προσαρμοστικότητα και ο εκσυγχρονισμός.
Σε συνθήκες σύγχρονου πολέμου εμφανίζονται συνεχώς νέες απαιτήσεις για τα τεθωρακισμένα οχήματα και οι δυνατότητές τους πρέπει να προσαρμόζονται γρήγορα στις αλλαγές του πεδίου μάχης.
Ο κατασκευαστής πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με το μέτωπο και να βελτιώνει συνεχώς τη σχεδίαση του άρματος.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι οι αναβαθμίσεις δεν πρέπει να απαιτούν ριζική ανακατασκευή του οχήματος.
- Από αυτό προκύπτει και το τέταρτο κριτήριο: παραγωγή και διαθεσιμότητα.
Στον πόλεμο, η ποσότητα συχνά αποδεικνύεται σημαντικότερη από την ποιότητα.
Ακόμη και το πιο προηγμένο τεχνολογικά άρμα δεν μπορεί μόνο του να αλλάξει την πορεία μιας σύγκρουσης.
Τα γερμανικά «King Tiger» του Τρίτου Ράιχ ήταν εξαιρετικά ισχυρά, όμως ήταν πολύ λιγότερα από τα σοβιετικά T-34 και IS-2, και τελικά ηττήθηκαν.
- Το πέμπτο στοιχείο ήταν η ευελιξία χρήσης.
Το άρμα πρέπει να μπορεί να επιχειρεί αποτελεσματικά σε διαφορετικά κλίματα και γεωγραφικές συνθήκες — σε ερήμους, δάση και αστικά περιβάλλοντα.
Ο οπλισμός του πρέπει να είναι ικανός να αντιμετωπίζει τόσο εχθρικά τεθωρακισμένα όσο και πεζικό ή οχυρωμένες θέσεις.
- Τέλος, το έκτο κριτήριο ήταν η αξιοπιστία.
Σε έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας, η συντήρηση πρέπει να είναι όσο το δυνατόν απλούστερη, ιδανικά ακόμη και από το ίδιο το πλήρωμα.
Ένα καλό άρμα δεν πρέπει να κολλά στη λάσπη, να παθαίνει βλάβες από τη σκόνη ή να σταματά να λειτουργεί σε ακραίο ψύχος.
Πολύ βαρύ το βρετανικό Challenger 2
Στην τελευταία, δέκατη θέση της κατάταξης βρέθηκε το βρετανικό Challenger 2.
Το βασικό του μειονέκτημα θεωρείται το μεγάλο βάρος των 62,5 τόνων.
Εξαιτίας αυτού, η αυτονομία του εκτός δρόμου περιορίζεται μόλις στα 250 χιλιόμετρα.
Στην Ουκρανία, το άρμα θεωρήθηκε ιδιαίτερα αναξιόπιστο.
Πολλές γέφυρες δεν αντέχουν το βάρος του, ενώ συχνά κολλά στις λασπωμένες συνθήκες της άνοιξης και του φθινοπώρου.
Επιπλέον, το ιδιαίτερο ραβδωτό πυροβόλο του απαιτεί ειδικά πυρομαχικά, δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα στην τροφοδοσία.
Στην ένατη θέση βρέθηκε το ιαπωνικό Type 10.
Αν και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του είναι εντυπωσιακά, δεν έχει συμμετάσχει ποτέ σε πραγματική πολεμική σύγκρουση και θεωρείται αμφίβολο αν μπορεί να παραχθεί μαζικά σε συνθήκες μεγάλου πολέμου.
Ανεπαρκής η θωράκιση του Leopard 2
Όγδοο κατατάχθηκε το γερμανικό Leopard 2.
Οι ειδικοί αναγνωρίζουν την ισχύ του πυροβόλου, τα προηγμένα οπτικά και τον αξιόπιστο κινητήρα του.
Ωστόσο, η θωράκισή του θεωρείται ανεπαρκής απέναντι ακόμη και σε όχι ιδιαίτερα σύγχρονα αντιαρματικά μέσα.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αρκετά βίντεο όπου ουκρανικά πληρώματα εγκαταλείπουν το άρμα μόλις αυτό πατήσει σε αντιαρματική νάρκη.
Στην έβδομη θέση βρέθηκε το ρωσικό T-14 Armata.
Θεωρείται η κορυφή της ρωσικής τεχνολογίας αρμάτων μάχης, με σύγχρονα συστήματα όπως το ενεργητικό σύστημα προστασίας Afganit, μη επανδρωμένο πύργο και προηγμένα οπτικά.
Ωστόσο, χαρακτηρίζεται υπερβολικά περίπλοκο και ακριβό στην παραγωγή.
Έκτο κατατάχθηκε το κινεζικό Type 99.
Το κύριο πλεονέκτημά του είναι η χαμηλή τιμή και η δυνατότητα μαζικής παραγωγής.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν αμφιβολίες για τη θωράκιση και τα ηλεκτρονικά του συστήματα. Επιπλέον, δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ σε πραγματικές πολεμικές συνθήκες.
Τα κορυφαία άρματα μάχης
Στην πέμπτη θέση βρέθηκε το νοτιοκορεατικό K2 Black Panther.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύγχρονο άρμα με υψηλό ρυθμό βολής και εξαιρετική θωράκιση.
Πολλοί το θεωρούν το πιο τεχνολογικά προηγμένο άρμα στον κόσμο.
Ωστόσο, το κόστος του φτάνει περίπου τα δέκα εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα.
Τέταρτο κατατάχθηκε το γαλλικό Leclerc.
Είναι γρήγορο, διαθέτει δυναμική θωράκιση και αυτόματο σύστημα γέμισης.
Παρ’ όλα αυτά, η σειριακή παραγωγή του σταμάτησε το 2008, γεγονός που δυσκολεύει την ταχεία αναπλήρωση απωλειών σε περίπτωση πολέμου.
Την τρίτη θέση κατέλαβε το ισραηλινό Merkava V, εξοπλισμένο με προηγμένους αισθητήρες, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, ισχυρό κινητήρα και ακόμη και τεχνητή νοημοσύνη.
Στα χαρτιά θεωρείται σχεδόν ιδανικό άρμα.
Ωστόσο, υπάρχουν ήδη αρκετά βίντεο που δείχνουν μαχητές στον Λίβανο να καταστρέφουν αυτά τα άρματα με φθηνά FPV-drones.
Επίσης, κατά τη σύγκρουση του 2006 στον Λίβανο, το Ισραήλ έχασε έως και 30 Merkava από σοβιετικούς αντιαρματικούς εκτοξευτές RPG-26 και RPG-29.
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε το αμερικανικό M1A2 Abrams.
Το άρμα αυτό χρησιμοποιείται από δεκάδες χώρες και θεωρείται ένα από τα πιο «δοκιμασμένα» πολεμικά άρματα στον κόσμο.
Ωστόσο, οι περισσότερες επιχειρήσεις του πραγματοποιήθηκαν στη Μέση Ανατολή και στο Αφγανιστάν.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία ήταν η πρώτη φορά που δοκιμάστηκε σε διαφορετικό θέατρο επιχειρήσεων.
Εκεί αποκαλύφθηκε ότι τα Abrams αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στη λάσπη, ενώ το μεγάλο βάρος τους τα καθιστά ευάλωτα σε επιθέσεις drones.
Ο μεγάλος νικητής: το T-72
Στην κορυφή της λίστας βρέθηκε το σοβιετικό/ρωσικό T-72. Διάφορες εκδόσεις του υπηρετούν σε περισσότερες από 40 χώρες.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση, είναι το μοναδικό άρμα που ανταποκρίνεται πλήρως σε όλα τα κριτήρια.
Το T-72 διαθέτει καλή θωράκιση, σχετικά χαμηλό βάρος 41 τόνων, αυτονομία άνω των 500 χιλιομέτρων και μεγάλη ευκολία αναβάθμισης τόσο σε εργοστασιακό επίπεδο όσο και στο πεδίο μάχης.
Μπορεί να παραχθεί μαζικά, να αναπληρώσει γρήγορα απώλειες και να επιχειρεί αποτελεσματικά σε έρημο, πόλη, δάσος και ανοιχτό πεδίο.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ακόμη και η επισκευή του μπορεί πολλές φορές να πραγματοποιηθεί από το ίδιο το πλήρωμα.
Η σύγχρονη πολεμική εμπειρία στην Ουκρανία απέδειξε πως, με τη μαζική χρήση drones, ακόμη και τα πιο προηγμένα τεχνολογικά άρματα έχουν περιορισμένο χρόνο επιβίωσης στο πεδίο μάχης.
Στον σύγχρονο πόλεμο, συχνά σημαντικότερο ρόλο από τα τεχνικά χαρακτηριστικά παίζουν η εκπαίδευση του πληρώματος, η ενσωμάτωση του άρματος στο συνολικό σύστημα μάχης, οι αυτοσχέδιες βελτιώσεις και η ευελιξία στην τακτική χρήση.
www.bankingnews.gr
Πρόσφατα το αμερικανικό περιοδικό The National Interest ανέδειξε το ρωσικό άρμα μάχης Τ-72 ως το κορυφαίο τανκ του κόσμου, πολύ πάνω από Leopard 2, Abrams και Merkava.
Η αξιολόγηση βασίστηκε όχι μόνο στις τεχνολογικές δυνατότητες, αλλά κυρίως στην πραγματική απόδοση στο σύγχρονο πεδίο μάχης, όπου η αντοχή, η απλότητα, η μαζική παραγωγή και η επιβιωσιμότητα αποδεικνύονται συχνά σημαντικότερα από τα πανάκριβα ηλεκτρονικά συστήματα και τη «βιτρίνα» της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας…
Η εμπειρία του πολέμου στην Ουκρανία φαίνεται πως άλλαξε πολλά από όσα θεωρούνταν δεδομένα στη στρατιωτική θεωρία των τελευταίων δεκαετιών.
Άρματα που παρουσιάζονταν ως «αήττητα» αποδείχθηκαν ευάλωτα στη λάσπη, στα FPV-drones και στις δύσκολες συνθήκες του μετώπου…
Tο παλιό σοβιετικό T-72 συνεχίζει να θεωρείται από πολλούς το πιο ισορροπημένο και αποτελεσματικό άρμα του σύγχρονου πολέμου.
Έξι βασικά κριτήρια αξιολόγησης
- Το πρώτο κριτήριο ήταν η προστασία.
Ένα σύγχρονο κύριο άρμα μάχης πρέπει να αντέχει σε πολλαπλές απειλές στο πεδίο μάχης — από αντιαρματικές νάρκες μέχρι αντιαρματικούς πυραύλους, FPV-drones, περιφερόμενα πυρομαχικά και επιθέσεις από drones τύπου copter.
Εξετάζεται επίσης η επιβιωσιμότητα του πληρώματος.
- Το δεύτερο στοιχείο ήταν η αυτονομία και η εφοδιαστική υποστήριξη.
Τα άρματα με οικονομικούς κινητήρες χρειάζονται λιγότερο συχνά ανεφοδιασμό και μπορούν να διανύσουν μεγαλύτερες αποστάσεις.
Καθοριστικό ρόλο παίζει και το βάρος του άρματος: όσο μεγαλύτερο είναι, τόσο περισσότερα προβλήματα δημιουργούνται στη μεταφορά και τη χρήση του στο πεδίο μάχης.
- Το τρίτο κριτήριο ήταν η προσαρμοστικότητα και ο εκσυγχρονισμός.
Σε συνθήκες σύγχρονου πολέμου εμφανίζονται συνεχώς νέες απαιτήσεις για τα τεθωρακισμένα οχήματα και οι δυνατότητές τους πρέπει να προσαρμόζονται γρήγορα στις αλλαγές του πεδίου μάχης.
Ο κατασκευαστής πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με το μέτωπο και να βελτιώνει συνεχώς τη σχεδίαση του άρματος.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι οι αναβαθμίσεις δεν πρέπει να απαιτούν ριζική ανακατασκευή του οχήματος.
- Από αυτό προκύπτει και το τέταρτο κριτήριο: παραγωγή και διαθεσιμότητα.
Στον πόλεμο, η ποσότητα συχνά αποδεικνύεται σημαντικότερη από την ποιότητα.
Ακόμη και το πιο προηγμένο τεχνολογικά άρμα δεν μπορεί μόνο του να αλλάξει την πορεία μιας σύγκρουσης.
Τα γερμανικά «King Tiger» του Τρίτου Ράιχ ήταν εξαιρετικά ισχυρά, όμως ήταν πολύ λιγότερα από τα σοβιετικά T-34 και IS-2, και τελικά ηττήθηκαν.
- Το πέμπτο στοιχείο ήταν η ευελιξία χρήσης.
Το άρμα πρέπει να μπορεί να επιχειρεί αποτελεσματικά σε διαφορετικά κλίματα και γεωγραφικές συνθήκες — σε ερήμους, δάση και αστικά περιβάλλοντα.
Ο οπλισμός του πρέπει να είναι ικανός να αντιμετωπίζει τόσο εχθρικά τεθωρακισμένα όσο και πεζικό ή οχυρωμένες θέσεις.
- Τέλος, το έκτο κριτήριο ήταν η αξιοπιστία.
Σε έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας, η συντήρηση πρέπει να είναι όσο το δυνατόν απλούστερη, ιδανικά ακόμη και από το ίδιο το πλήρωμα.
Ένα καλό άρμα δεν πρέπει να κολλά στη λάσπη, να παθαίνει βλάβες από τη σκόνη ή να σταματά να λειτουργεί σε ακραίο ψύχος.
Πολύ βαρύ το βρετανικό Challenger 2
Στην τελευταία, δέκατη θέση της κατάταξης βρέθηκε το βρετανικό Challenger 2.
Το βασικό του μειονέκτημα θεωρείται το μεγάλο βάρος των 62,5 τόνων.
Εξαιτίας αυτού, η αυτονομία του εκτός δρόμου περιορίζεται μόλις στα 250 χιλιόμετρα.
Στην Ουκρανία, το άρμα θεωρήθηκε ιδιαίτερα αναξιόπιστο.
Πολλές γέφυρες δεν αντέχουν το βάρος του, ενώ συχνά κολλά στις λασπωμένες συνθήκες της άνοιξης και του φθινοπώρου.
Επιπλέον, το ιδιαίτερο ραβδωτό πυροβόλο του απαιτεί ειδικά πυρομαχικά, δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα στην τροφοδοσία.
Στην ένατη θέση βρέθηκε το ιαπωνικό Type 10.
Αν και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του είναι εντυπωσιακά, δεν έχει συμμετάσχει ποτέ σε πραγματική πολεμική σύγκρουση και θεωρείται αμφίβολο αν μπορεί να παραχθεί μαζικά σε συνθήκες μεγάλου πολέμου.
Ανεπαρκής η θωράκιση του Leopard 2
Όγδοο κατατάχθηκε το γερμανικό Leopard 2.
Οι ειδικοί αναγνωρίζουν την ισχύ του πυροβόλου, τα προηγμένα οπτικά και τον αξιόπιστο κινητήρα του.
Ωστόσο, η θωράκισή του θεωρείται ανεπαρκής απέναντι ακόμη και σε όχι ιδιαίτερα σύγχρονα αντιαρματικά μέσα.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αρκετά βίντεο όπου ουκρανικά πληρώματα εγκαταλείπουν το άρμα μόλις αυτό πατήσει σε αντιαρματική νάρκη.
Στην έβδομη θέση βρέθηκε το ρωσικό T-14 Armata.
Θεωρείται η κορυφή της ρωσικής τεχνολογίας αρμάτων μάχης, με σύγχρονα συστήματα όπως το ενεργητικό σύστημα προστασίας Afganit, μη επανδρωμένο πύργο και προηγμένα οπτικά.
Ωστόσο, χαρακτηρίζεται υπερβολικά περίπλοκο και ακριβό στην παραγωγή.
Έκτο κατατάχθηκε το κινεζικό Type 99.
Το κύριο πλεονέκτημά του είναι η χαμηλή τιμή και η δυνατότητα μαζικής παραγωγής.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν αμφιβολίες για τη θωράκιση και τα ηλεκτρονικά του συστήματα. Επιπλέον, δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ σε πραγματικές πολεμικές συνθήκες.
Τα κορυφαία άρματα μάχης
Στην πέμπτη θέση βρέθηκε το νοτιοκορεατικό K2 Black Panther.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύγχρονο άρμα με υψηλό ρυθμό βολής και εξαιρετική θωράκιση.
Πολλοί το θεωρούν το πιο τεχνολογικά προηγμένο άρμα στον κόσμο.
Ωστόσο, το κόστος του φτάνει περίπου τα δέκα εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα.
Τέταρτο κατατάχθηκε το γαλλικό Leclerc.
Είναι γρήγορο, διαθέτει δυναμική θωράκιση και αυτόματο σύστημα γέμισης.
Παρ’ όλα αυτά, η σειριακή παραγωγή του σταμάτησε το 2008, γεγονός που δυσκολεύει την ταχεία αναπλήρωση απωλειών σε περίπτωση πολέμου.
Την τρίτη θέση κατέλαβε το ισραηλινό Merkava V, εξοπλισμένο με προηγμένους αισθητήρες, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, ισχυρό κινητήρα και ακόμη και τεχνητή νοημοσύνη.
Στα χαρτιά θεωρείται σχεδόν ιδανικό άρμα.
Ωστόσο, υπάρχουν ήδη αρκετά βίντεο που δείχνουν μαχητές στον Λίβανο να καταστρέφουν αυτά τα άρματα με φθηνά FPV-drones.
Επίσης, κατά τη σύγκρουση του 2006 στον Λίβανο, το Ισραήλ έχασε έως και 30 Merkava από σοβιετικούς αντιαρματικούς εκτοξευτές RPG-26 και RPG-29.
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε το αμερικανικό M1A2 Abrams.
Το άρμα αυτό χρησιμοποιείται από δεκάδες χώρες και θεωρείται ένα από τα πιο «δοκιμασμένα» πολεμικά άρματα στον κόσμο.
Ωστόσο, οι περισσότερες επιχειρήσεις του πραγματοποιήθηκαν στη Μέση Ανατολή και στο Αφγανιστάν.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία ήταν η πρώτη φορά που δοκιμάστηκε σε διαφορετικό θέατρο επιχειρήσεων.
Εκεί αποκαλύφθηκε ότι τα Abrams αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στη λάσπη, ενώ το μεγάλο βάρος τους τα καθιστά ευάλωτα σε επιθέσεις drones.
Ο μεγάλος νικητής: το T-72
Στην κορυφή της λίστας βρέθηκε το σοβιετικό/ρωσικό T-72. Διάφορες εκδόσεις του υπηρετούν σε περισσότερες από 40 χώρες.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση, είναι το μοναδικό άρμα που ανταποκρίνεται πλήρως σε όλα τα κριτήρια.
Το T-72 διαθέτει καλή θωράκιση, σχετικά χαμηλό βάρος 41 τόνων, αυτονομία άνω των 500 χιλιομέτρων και μεγάλη ευκολία αναβάθμισης τόσο σε εργοστασιακό επίπεδο όσο και στο πεδίο μάχης.
Μπορεί να παραχθεί μαζικά, να αναπληρώσει γρήγορα απώλειες και να επιχειρεί αποτελεσματικά σε έρημο, πόλη, δάσος και ανοιχτό πεδίο.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ακόμη και η επισκευή του μπορεί πολλές φορές να πραγματοποιηθεί από το ίδιο το πλήρωμα.
Η σύγχρονη πολεμική εμπειρία στην Ουκρανία απέδειξε πως, με τη μαζική χρήση drones, ακόμη και τα πιο προηγμένα τεχνολογικά άρματα έχουν περιορισμένο χρόνο επιβίωσης στο πεδίο μάχης.
Στον σύγχρονο πόλεμο, συχνά σημαντικότερο ρόλο από τα τεχνικά χαρακτηριστικά παίζουν η εκπαίδευση του πληρώματος, η ενσωμάτωση του άρματος στο συνολικό σύστημα μάχης, οι αυτοσχέδιες βελτιώσεις και η ευελιξία στην τακτική χρήση.
www.bankingnews.gr