Χτισμένη αμφιθεατρικά σε καταπράσινη πλαγιά, κοιτάει το Ιόνιο από ψηλά. Γύρω της ελιές και καρποφόρα δέντρα, μπροστά της ένας κλειστός κόλπος. Πολύ κοντά στην ακτή το νησάκι της Παναγίας, με ενετικά οικοδομήματα και μια εκκλησία που τους καλοκαιρινούς μήνες γεμίζει ζευγάρια που παντρεύονται. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήθελε κάποτε να αγοράσει το νησάκι και να το μετονομάσει σε «Χριστίνα». Δεν τα κατάφερε, αλλά η επιθυμία του μαρτυρά κάτι για τη δύναμη αυτού του τόπου.
Νησί χωρίς θάλασσα γύρω του
Η Πάργα είναι ηπειρωτική, αλλά το σώμα της είναι νησιώτικο. Στενά καλντερίμια, σκαλιά που δεν τελειώνουν, πολύχρωμα διώροφα αρχοντικά με αψιδωτές θύρες. Την άνοιξη, οι αυλές των σπιτιών ανθίζουν και η πόλη δείχνει στα καλύτερά της. Αν κλείσεις τα μάτια και σκεφτείς Ποζιτάνο ή Αμάλφι, δεν απέχεις πολύ. Η ιστορική σύνδεση με τα Επτάνησα εξηγεί πολλά από αυτά που βλέπεις.
Ο παραλιακός πεζόδρομος με τα καφέ, τα μπαρ και τα εστιατόρια είναι το κεντρικό σκηνικό της καθημερινής ζωής. Εκεί συναντάς και τη Villa Rossa, μια κόκκινη βίλα των αρχών του 20ού αιώνα που λειτουργεί σήμερα ως ξενοδοχείο, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία της πόλης.
Δύο κάστρα, δύο ιστορίες
Το Ενετικό Κάστρο στην κορυφή της χερσονήσου που χωρίζει το λιμάνι από την παραλία δεν είναι απλώς διακοσμητικό — υπενθυμίζει ότι αυτή η πόλη ήλεγχε κάποτε τους θαλάσσιους δρόμους της δυτικής Ελλάδας. Οι Ενετοί ήξεραν καλά πού να χτίζουν.
Λιγότερο γνωστό είναι το Κάστρο Ανθούσας, γνωστό και ως Κάστρο του Αλή Πασά. Χτίστηκε το 1814 από τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων, διατηρείται σε καλή κατάσταση και προσφέρει πανοραμική θέα της Πάργας και του Ιονίου. Ιστορικά, τα δύο κάστρα ήταν αντίπαλα. Σήμερα κοιτάζονται ειρηνικά.
Κι αν θέλεις να καταλάβεις γιατί η Πάργα πουλήθηκε κάποτε από τους Άγγλους στον Αλή Πασά, έλα εδώ τον Δεκαπενταύγουστο. Η «βαρκαρόλα», το έθιμο που αναπαριστά την επιστροφή των Παργινών και των Ιερών Κειμηλίων στην ελεύθερη πλέον πόλη τους, είναι από εκείνες τις στιγμές που δεν τις περιγράφεις, τις βιώνεις.
Ο ποταμός των νεκρών
Για όσους αγαπούν τη μυθολογία, 25 χιλιόμετρα από την Πάργα βρίσκεται το Νεκρομαντείο του Αχέροντα, ένας από τους πιο φορτισμένους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Εδώ, σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, οι ζωντανοί επικοινωνούσαν με τους νεκρούς. Λίγο μακρύτερα, περίπου 40 χιλιόμετρα, το χωριό Γλυκή και οι Πηγές του Αχέροντα αξίζουν μια ξεχωριστή εξόρμηση. Το ποτάμι να σχίζει την πυκνή βλάστηση ενώ οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν πάνω του είναι μια εικόνα που δεν την ξεχνάς εύκολα. Αν έχεις διάθεση, η εξερεύνηση με καγιάκ είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Τα νερά του τελευταίου κομματιού είναι ήρεμα και κατάλληλα για κάθε επίπεδο.
Θάλασσα και παραλίες
Το καλοκαίρι, η Πάργα αλλάζει ρυθμό. Ο Βάλτος είναι η μεγάλη οργανωμένη παραλία, κατάλληλη όταν θες ξαπλώστρα και καφέ στα πόδια σου. Ο Αϊ Γιαννάκης, η Λούτσα και το Σαρακήνικο είναι άλλη ιστορία. Πιο ήσυχα, πιο ήρεμα, με νερό που δεν έχει τι να ζηλέψει από νησί. Κάθε μέρα φεύγουν καραβάκια και για τις τρεις παραλίες, ενώ υπάρχει και καθημερινή σύνδεση με τους Παξούς. Ιδανική για μονοήμερη. Αν θέλεις κάτι πιο ελεύθερο, εταιρείες ενοικίασης ιστιοπλοϊκών δίνουν σκάφη με ή χωρίς skipper για σημεία που δεν φτάνεις από τη στεριά.
Πέρα από την Πάργα
Αν έχεις χρόνο για μια μέρα παραπάνω, η Νικόπολη αξίζει την παράκαμψη. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα από την Πάργα και είναι από τους μεγαλύτερους της Ηπείρου. Και για τους πιο τολμηρούς, τα κεντρικά Σουλιοτοχώρια, Σαμονίδα, Κιάφα, Κούγκι, ανοίγουν μια εντελώς διαφορετική πλευρά της Ηπείρου. Ο δρόμος είναι ανηφορικός και απαιτητικός. Το τοπίο σε αποζημιώνει για κάθε στροφή.